เนื้อเรื่อง

เซียงเมี่ยงเป็นคนที่เกลียดคร้านและก็โกหกเก่ง เจ้าเมืองได้ยินชื่อเสียงของเซียงเมี่ยง ก็เลยอยากลองเชาวน์เซียงเหมี่ยงดูว่าเซียงเมี่ยงจะโกหกท่านเจ้าเมืองได้หรือไม่  เจ้าเมืองก็เลยเดินทางไปที่หมู่บ้านที่เซียงเมี่ยงอยู่เจ้าเมืองก็นั่งครุ่นคิดหาวิธีจะทดลองปัญญาของเซียงเหมี่ยง เจ้าเมืองก็เลยเหลือบไปเห็นหนองน้ำก็เลยคิดออก

ท่านเจ้าเมืองพูดว่า “อ้าวเซียงเมี่ยง ข้ากะได้ยินชื่อเสียงเจ้ามามากเจ้าลองมาโกหกข้าลงน้ำดูสิว่าเจ้าจะโกหกข้าได้มั้ย” เจ้าเมืองพูดไปหัวเราะไป

เซียงเมี่ยงก็เลยพูด “โอ้ยตัวข้านี้จะโกหกท่านเจ้าเมืองลงน้ำไม่ได้หรอก เว้นจากโกหกท่านเจ้าเมืองขึ้นจากน้ำ"

เจ้าเมืองได้ยินเช่นนั้นก็เลยลงไปในน้ำเจ้าเมืองก็เลยพูดว่า “ข้าลงน้ำแล้วเอ้าเจ้าลองโกหกข้าขึ้นจากน้ำดูสิ”

เซียงเมี่ยงก็เลยหัวเราะชอบใจ “ข้าน้อยก็โกหกท่านเจ้าเมืองลงน้ำได้แล้ว”

ท่านเจ้าเมืองได้แต่เจ็บใจที่เสียรู้เซียงเมี่ยง

เนื้อเรื่อง(ภาษาถิ่น)

เซียงเหมี่ยงเป็นคนที่ขี้ค้านและกะขี้ตั๋วเก่ง เจ้าเมืองได้ยินซื่อเสียงของเซียงเหมี่ยง กะเลยอยากลองเชาวน์เซียงเหมี่ยงเบิ่งว่าเซียงเหมี่ยงจะขี้ตั๋วเจ้าเมืองได้บ่ เจ้าเมืองกะเลยเดินทางไปที่หมู่บ้านที่เซียงเหมี่ยงอยู่เจ้าเมืองกะนั่งคิดหาวิธีจะทดลองเซียงเหมี่ยง เจ้าเมืองกะเลยเหลือบไปเห็นหนองน้ำกะเลยคิดออก

ท่านเจ้าเมืองเว้าว่า “อ้าวเซียงเหมี่ยง ข้ากะได้ยินซื่อเสียงเจ้ามาหลายเจ้าลองมาขี้ตั๋วข้าลงน้ำเบิ่งดู้ว่าสิตั๋วข้าได้บ่” เจ้าเมืองเว้าไปหัวไป

เซียงเหมี่ยงกะเลยเว้า “โอ้ยข้าน้อยขี้ตั๋วท่านเจ้าเมืองลงน้ำบ่ได้ดอก เว้นจากตั๋วท่านเจ้าเมืองขึ้นจากน้ำ"

เจ้าเมืองได้ยินจังซั่นกะเลยลงไปในน้ำเจ้าเมืองกะเลยเว้า “ข้าลงน้ำแล้วเอ้าเจ้าลองขี้ตั๋วข้าขึ้นจากน้ำเบิ่งดู้”

เซียงเหมี่ยงกะเลยหัวเราะชอบใจ “ข้าน้อยกะตั๋วท่านเจ้าเมืองลงน้ำได้แล้วเด้”

ท่านเจ้าเมืองได้แต่เหลือใจเสียรู้เซียงเหมี่ยง

บริบทของนิทาน

ฟังนิทานจากการรวบรวบนิทานพื้นบ้าน

คติสอนใจ

อย่าดูถูกใครโดยที่ยังไม่รู้จักเขาจริงๆ ความประมาทมักเป็นบ่อเกิดแห่งความไม่ดี

ความสัมพันธ์ระหว่างนิทานกับสิ่งอื่น

นิทานที่อธิบายความสัมพันธ์ของผู้ใหญ่ที่มาตอแยกับผู้น้อย