เนื้อเรื่อง

นานมาแล้วมีสองสามีภรรยามีอาชีพหาปลาเลี้ยงชีพ หาปลาจากเช้าจนค่ำและทำงานหนักมากแต่ก็ยังไม่พอกินพอขาย วันหนึ่งสามีพูดกับภรรยาว่า

“วันนี้มีเรือสำปั้นมาจากจีนหลายลำ มาหาปลาในทะเล เราสองคนหาปลาอยู่แถวแม่น้ำเล็กๆ แบบนี้เลยได้ปลาน้อยไม่พอกินพอขาย เราสองคนพากันไปหาปลาในทะเลเหมือนชาวประมงจีนดีไหม?”  

ฝ่ายภรรยาไม่เคยขัดแย้งกันกับสามี สามีพูดอะไรก็เห็นพ้องต้องกันด้วยตลอดจึงตอบสามีของนางไปว่า “ก็ดีเหมือนกันนะพี่ เราจะได้หาปลาได้มากพอที่จะได้เก็บไว้กินไว้ขายตลอดปีตลอดชาติ”

วันรุ่งขึ้นสองสามีภรรยาก็พากันออกเรือไปทะเล พอไปถึงก็จัดแจงช่วยกันวิดน้ำอย่างขยันขันแข็งไม่ได้พักเลยแม้แต่น้อย พระอินทร์มองเห็นสองสามีภรรยาขยันขันแข็งและช่วยกันวิดน้ำไม่หยุดเกรงว่าสัตว์เล็กสัตว์น้อยจะตายหมด จึงหาวิธีทำให้สองสามีภรรยาทะเลาะกันจะได้หยุดวิดน้ำ

พระอินทร์จึงแปลงกายลงมาเป็นอีกา พอสามีเห็นอีกาบินผ่านมาก็ชี้ไม้ชี้มือให้ภรรยาของตนดูอีกาพร้อมกับพูดว่า

“โอ้โห!!! ดูนั่นสิน้อง ดูอีกาสีขาวบินมาทางนี้”

ฝ่ายภรรยามองเห็นแล้วว่าอีกาไม่ใช่อีกาสีขาวตามที่สามีตนพูดแต่ก็ไม่อยากขัดใจกันจึงตอบสามีนางไปว่า

“โอ้โห!!! น่าแปลกจังเลยนะพี่ น้องเองก็ไม่เคยเห็นอีกาสีขาวมาก่อนเลย สวยดีเหมือนกันนะพี่” ว่าแล้วสองสามีภรรยาก็ก้มหน้าก้มตาช่วยกันทำงานต่อไปอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย

เมื่อพระอินทร์เห็นว่าแผนการของตนไม่ได้ผลจึงแปลงกายเป็นปลาช่อนตัวใหญ่ สามีมองเห็นปลาช่อนจึงชี้ให้ภรรยาของตนดู  “โอ้โห!!! ดูฉลามตัวนั้นสิน้อง”ส่วนภรรยามองเห็นแล้วว่าไม่ใช่ฉลามตามที่สามีตนพูดแต่ก็ไม่อยากขัดใจกันจึงตอบสามีนางไปว่า

“โอ้โห!!! ช่างวิเศษจังเลยนะพี่ น้องก็ไม่เคยเห็นฉลามมาก่อนเลย ขอบใจพี่มากนะที่พาน้องมาทะเล น่าตื่นตาตื่นใจจังพี่” ว่าแล้วสองสามีภรรยาก็ก้มหน้าก้มตาช่วยกันทำงานต่อไปอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย

เมื่อพระอินทร์เห็นว่าแผนการของตนไม่ได้ผลจึงปรากฏกายให้สองสามีภรรยาเห็นพร้อมกับบอกทั้งสองว่า “เจ้าสองคนขยันขันแข็ง เราจะให้รางวัลกับเจ้าทั้งสอง” ว่าแล้วก็ยื่นฆ้องวิเศษให้สองสามีภรรยา และบอกทั้งสองว่า “ให้เจ้าขอพรได้ 3 ประการ เวลาตีฆ้องก็จะได้สมปราถนาทุกประการ แต่ให้จำไว้ว่าเจ้าทั้งสองขอพรได้เพียงแค่ 3 ประการเท่านั้น” แล้วพระอินทร์ก็อันตรธานหายไปต่อหน้าสองสามีภรรยา

ทั้งสองดีใจมากจึงพากันรีบกลับบ้านเพื่อไปขอพร หลังจากสองสามีภรรยากลับไปแล้วน้ำก็ไหลลงที่เดิมทำให้สัตว์ใหญ่น้อยมีชีวิตชีวาดังเดิม เมื่อกลับถึงบ้านทั้งสองตกลงกันว่าจะขอพรเป็นบ้าน เรือกสวนไร่นาและขอทองคำซักกองหนึ่งจะได้มีกินมีใช้ไปตลอดชั่วอายุของตน

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาสองสามีภรรยาก็มีความเป็นอยู่สุขสบายขึ้น แต่ก็มีเพื่อนบ้านชาวประมงสองสามีภรรยาอีกคู่หนึ่งพอได้ข่าวคราวความร่ำรวยสุขสบายของสองสามีภรรยาคู่นี้จึงอยากร่ำรวยบ้าง ทั้งสองพากันมาปรึกษาและสามีภรรยาคู่นี้ก็เล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แล้วจึงแยกย้ายกันไปทำตามที่สามีภรรยาคู่นี้เล่าให้ฟัง

ทั้งสองก็ดีใจมากเพราะอยากร่ำรวยเหมือนสองสามีภรรยาคู่แรกมากสามีจึงบอกภรรยาว่า “เรารีบไปช่วยกันวิดน้ำทะเลกันเถอะ เราจะได้รวยๆ เหมือนเขาบ้าง” ส่วนภรรยาซึ่งปกติแล้วก็จะมีความเห็นขัดแย้งกับสามีอยู่บ้าง แต่เพราะความอยากรวยครั้งนี้นางจึงตอบสามีไปว่า“ได้สิพี่ เราจะได้รวยๆ เหมือนเขา”

วันต่อมาสองสามีภรรยารีบมุ่งหน้าลงทะเลพร้อมกับถือกระบวยเอาไปวิดน้ำกันด้วยคนละไม้คนละมือ พอไปถึงก็ไม่รอช้ารีบช่วยกันวิดอย่างรวดเร็ว วิดน้ำไปได้สักพักหนึ่งฝ่ายภรรยาก็เริ่มบ่น  “ทำไมเราต้องมาทำงานหนักแบบนี้ด้วยนะ เริ่มเหนื่อยแล้วนะ!!!”

“ที่บ่นๆ นี่ ไม่อยากรวยเหมือนเขาบ้างหรืออย่างไร?”

ภรรยาได้ยินดังนั้นจึงก้มหน้าก้มตาวิดน้ำต่อไปเงียบๆ ทั้งสองวิดน้ำต่อไปอย่างไม่เหน็ดเหนื่อยจนกระทั่งน้ำเริ่มลดและปลาเล็กปลาน้อยเริ่มขาดน้ำ

พระอินทร์เห็นดังนั้นแล้วจึงรำพึงว่า  “โอ้ ปล่อยให้สองคนนี้วิดน้ำแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว เพราะปลาเล็กปลาใหญ่จะพากันขาดน้ำตายกันหมด ต้องหาวิธีทำให้สองคนนี้หยุดวิดน้ำให้ได้”

พระอินทร์จึงแปลงกายเป็นอีกาบินผ่านมาใกล้ๆ กับที่สองคนนี้วิดน้ำอยู่ พอสามีมองเห็นอีกาจึงชี้ให้ภรรยาของตนมองดูบ้าง “โอ้โห!!! ดูอีกาสีขาวตัวนั้นสิน้อง”

เมื่อภรรยามองเห็นอีกาก็รู้ทันทีว่ามันไม่ใช่สีขาว จึงแย้งกับสามีนางว่า “มันสีขาวซะที่ไหนล่ะ บ้าไปแล้วหรือ กาสีดำก็สีดำสิ ตาบอดรึเปล่า เด็กเล็กๆ ยังรู้เลยว่าอีกามีสีดำ”

พอสามีนางได้ฟังดังนั้นแล้วก็ไม่โต้แย้งเพราะสามีนางรู้ดีว่าเป็นกลอุบายของพระอินทร์ เลยก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไปเรื่อยๆ พอพระอินทร์เห็นว่าวิธีการแรกไม่สำเร็จผล จึงแปลงกายมาเป็นปลาช่อนตัวใหญ่ว่ายน้ำมาใกล้กับที่สองคนนั้นวิดน้ำอยู่ พอสามีนางมองเห็นปลาช่อนก็ชี้ให้ภรรยาดูว่า “โอ้โห!!! ดูฉลามตัวนั้นสิ”

ฝ่ายภรรยาก็รู้ทันทีว่าไม่ใช่ฉลามอย่างที่สามีนางบอก จึงแย้งสามีทันทีว่า “มันใช่ฉลามซะที่ไหนล่ะ บ้าไปแล้วหรือ ปลาช่อนก็บอกปลาช่อนสิ ตาบอดรึเปล่า เด็กเล็กๆ ยังรู้เลยว่าเป็นฉลาม” 

พอสามีนางได้ฟังดังนั้นแล้วก็ไม่โต้แย้งเพราะสามีนางรู้ดีว่าเป็นกลอุบายของพระอินทร์ เลยก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไปเรื่อยๆ

เมื่อพระอินทร์เห็นแล้วว่าแผนการของตนไม่ได้ผลจึงปรากฏกายให้สองสามีภรรยาเห็นพร้อมกับบอกทั้งสองว่า “เจ้าสองคนขยันขันแข็ง เราจะให้รางวัลกับเจ้าทั้งสอง” ว่าแล้วก็ยื่นฆ้องวิเศษให้สองสามีภรรยา และบอกทั้งสองว่า “ให้เจ้าขอพรได้ 3 ประการ เวลาตีฆ้องก็จะได้สมปราถนาทุกประการ แต่ให้จำไว้ว่าเจ้าทั้งสองขอพรได้เพียงแค่ 3 ประการเท่านั้น” แล้วพระอินทร์ก็อันตรธานหายไปต่อหน้าสองสามีภรรยา

ทั้งสองดีใจมากจึงพากันรีบกลับบ้านเพื่อไปขอพร หลังจากสองสามีภรรยากลับไปแล้วน้ำก็ไหลลงที่เดิมทำให้สัตว์ใหญ่น้อยมีชีวิตชีวาดังเดิม พอกลับถึงบ้านสองสามีภรรยาเริ่มขัดแย้งกันว่าจะขอพรอะไรดีจะได้ร่ำรวยเหมือนสองสามีภรรยาคู่ก่อน สามีจึงบอกว่า “อยากได้บ้านหลังใหญ่ๆ พร้อมข้าทาสบริวารเป็นพันๆ คนเลย”  

ส่วนฝ่ายภรรยาพอได้ยินดังนั้นจึงถามสามีกลับไปว่า “อะไรนะ พี่อยากได้บ้านหลังใหญ่พร้อมข้าทาสบริวารเป็นพันๆ พี่ว่าพี่จะมีข้าวเลี้ยงพวกข้าทาสบริวารเหล่านั้นให้พอกินและมีเวลาดูแลบ้านหลังใหญ่ๆ แบบนั้นไหมล่ะ? ฉันไม่อยากทำนะ ไม่เอาแบบที่พี่ขอแล้ว พอเถอะ”  

สามีได้ยินนางพูดดังนั้นจึงตอบกลับไปว่า “ถ้าน้องไม่อยากได้แบบที่พี่ขอ น้องอยากได้อะไรล่ะ?”

นางรีบตอบสามีทันทีว่า “ก็อยากได้แก้วแหวนเงินทองเพชรนิลจินดาสิ จะได้แต่งตัวสวยๆ ทุกวัน”

“อะไรนะ??? อยากได้แก้วแหวนเงินทองเพชรนิลจินดา เราจะมีที่เก็บรักษารึเปล่าล่ะ? ไม่กลัวโจรขโมยหรอกหรือ? พี่ยังไม่อยากถูกโจรปล้นตายตอนนี้นะ พี่ไม่เอาด้วยหรอก” สองสามีภรรยาก็ตกลงกันไม่ได้ว่าอยากได้อะไร ไม่ว่าใครเอ่ยปากอยากได้อะไร อีกฝ่ายก็จะหยิบยกหาเหตุผลมาโต้แย้งอยู่เรื่อยไป แย้งกันไปแย้งกันมาจากเที่ยงจนตกค่ำก็ยังตกลงกันไม่ได้ จนทั้งสองเริ่มเหนื่อย

ภรรยามองเห็นว่าสามีของนางนั้นมีคอสั้น นางจึงถามสามีนางว่า “คอพี่มันสั้นนะ พี่ไม่อยากมีคอใหม่ที่ยาวขึ้นหรอกหรือ?” ว่าแล้วนางก็ตีฆ้องขอพรให้สามีนางคอขาวขึ้น สามีนางคอยาวเฟื้อย จึงขอพรข้อที่สอง นางจึงตีกลองให้คอสามีนางสั้นพอตีเสร็จก็สั้นยิ่งกว่าเดิม จนพรข้อสุดท้ายนางกับสามีนางจึงขอพรให้มีคอกลับมาเป็นปกติดังเดิม

สองสามีภรรยาจึงขอพรครบหมดทุกข้อแต่ไม่ได้ร่ำรวยสมดังที่ตั้งใจไว้ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาสองสามีภรรยาจึงไม่ทะเลาะโต้เถียงกันอีกเลย